Η γλυκιά κολοκυθόπιτα, θυμίζει στη μητέρα μου το καιρό που η γιαγιά η Ρόζα, της έδινε μία φέτα από την κίτρινη κολοκύθα που μόλις είχε βράσει, χαράζοντας την και βάζοντας πάνω της ζάχαρη, κανέλα και λίγο φρέσκο βούτυρο. Έτσι, τρώγοντας αυτό το απλό γλύκισμα, καθόταν και έβλεπε όλη τη διαδικασία της παρασκευής της, χωρίς να παραλείπει να ρωτάει που και που, συμβουλές και μυστικά της συνταγής … Και έτσι όπως βλέπετε η συνταγή πέρασε από τη γιαγιά στη κόρη και μετά στην εγγονή.